Gani Qarri - Çamëri

 

Çamëri - Mëmë e Atë

 

Refugjatë më bëri greku o Mëmë
Dhe ende sot rrugëve të mëdha vdes
Por,nëse më lë Zoti në këtë botë or im Atë...
Edhe një jetë, kthimin në Çamëri do ta presë

 

Pse isha përherë Ilir, Pellazg e Shqiptar
Nga atdheu imë më dëboi greku i pabesë
Zuri vëng në fe që na imponoi turku pushtues,
Ani se shqiptarët nuk ishin asnjëherë rob të fesë

 

E ne loti në sy që të gjithëve na djegë
Vuajmë të shpërndarë në Turqi e Shqipëri
Edhe pse vdekja nuk e dimë kur do na marrë
Përherë jetojmë e vdesim me ëndrrën për Çamëri

 

Të mjerët çamër, refugjat si na bëri greku
Dhe ne ende me shpresën për kthim presim
Por sikur neve Zoti,prap një tjetër jetë të na fal
Jashtë Çamërisë o Mëmë e Atë më nuk duam të vdesim

 

Ndaj, a s`ke nda edhe për çamët një fat
Të pyesim nga "syrgjyni"me shumë ndrojtje o Zot
Apo si ndodhi me qindra vjet jete- çamërit refugjat
Dhe vetëm për ne të mos ket, asnjë të drejtë në botë

 

 12 Prill 2014

Sergio Hizma - Vargje për Çamërinë

 

LLAVA E LOTËVE TË MALLIT PËR ÇAMËRINË
(Nga tregimi i një plaku)

 

Nëse të merr malli ti kthehesh në vendlindje
Shkon edhe puth dhe gurët e shtëpisë...
Kurse unë fatkeqi më bëhet dopjo dhimbje
Se nuk i shoh dotë bukurinë Çamërisë
 
As mall e as dhimbje, dot nuk i pushoj
Shtëpinë dhe bukurinë djajtë na i vodhën
Prej mallit dhe dhimbjes që kurrë si harroj
Sytë mu qorruan nga lotët që rrodhën
 
Sa vite na ikën që nuk e kam parë
Portën e shtëpisë shpirtin kam të vrarë
Mall o mall i djegur bashkë me zemrat tona
Zot i madh na i kthe atë që është jona
 

Remzije Zekolli - Çamëri...

Remzije Zekolli

ÇAMËRI MOJ

 

Fushat e Çamërisë në gjak
Në vaj nënash e fëmijësh cullak
-A ka zot,...
Të mbrojë një popull!?
Kokat ranë sikur gjethe
Të zverdhura në vjeshtë
Ranë ëndrrat dhe tapitë
Ranë fushat si shkumë deti
E klithjet u gëlltitën në pafundësi
Çamëri moj
Çamëri

MË DHEMB ÇAMËRIA

Valët e trazojnë shkëmbin
E ai ende nuk jepet
Erërat e trazojnë rrapin e vjetër
E gjethet ikin pa kokë qiellit
E bien në tokë të verdha
E unë qaj për Çamërinë...
E mua më dhemb Çamëria
Sesi vyshket dhe lulja e gjakut
Nga vesa e vet e verës së vonuar
Çamëri moj Çamëri

Xhavit Gasa - Çamëria

ÇAMËRIA

Çmëria,
plagë që dhemb,
te çdo shqiptar...
Plagë,
që shërim pret,
sa më parë...

Plagë e hapur,
në sytë,
e Europës plakë...

Europa e ré,
e sheh,
e nuk e ve ré...

Çohu,
pra shpitar,
ti dhe shkundi

Politikanët,
dhe Europën,
zgjoi nga gjumi...

Fran Ukcama: Çameria...

 

ÇAMERIA

FLATRA NË KRAH SHQIPONJE

Mund të ketë vija në harta,
ndarë pa pytun,
prej të forteve,...
brenda shpirtit Kombit Moçëm,
Çameria- krahu i Shqiponjes.

Mund të ketë absurd epoke,
të shpërngulen dhunshëm trojesh,
në Kujtesën e shpirtit çam,
rron sa jeta, zjarri i votres..

Mund të ketë, edha ka,
andrra që bahen zhganderr,
flas me mikun çam ketu pra,
do vijë dita,
shpresë me shpirt,
ti, nji ditë do të më presesh,
te oxhaku, i Tëpareve,
Jonit buzë, në Igumenicë!

Bilal Xhaferri: BALADE ÇAME

 Bilal Xhaferri

BALADE ÇAME

Ylberi, si një përshëndetje e përlotur lamtumirë,
u zhduk matanë largësive,
mbi kreshtat e flakëve,
nëpër shi...

Matanë largësive u zhduk e përflakur Çamëria
dhe të gjitha rrugët tona shpien në veri.
Ulërin era e Mesdheut mbi trojet e lashta epirote,
mbi të shtrenjtat troje tona stërgjyshore.

Në kullotat e braktisura kullosin rrufetë.
Ullishtet e pavjelura gjëmojnë si dallgë nëpër bregore.
Dhe kudo toka çame,
mbuluar nga retë,
rënkon e mbytur në gjak e lot,
e mbetur shkretë,
pa zot.

Na e tregojnë drejtimin plumbat, që vërshëllejnë në errësirë.
Na e ndriçojnë rrugët flakët, që gjithë tokën kanë përpirë
Pas shpinave tona përplas tufani dyert e shkallmuara të shtëpive
dhe rrugët zgjaten e zgjaten si veri.

Ne, popull muhazhir, ecim nëpër shi...
Lamtumirë, Çamëri!



 NATË ÇAME

Ndali çapin kopeja e ulqve
Në errësirën e thinjur me flokë bore.
Ndali çapin pranë staneve të heshtura
Kopeja e egër e pyjeve çame.
S’dëgjohen të lehura, s’dëgjohen blegërima,
Nuk duken më zjarret ku dremitin çobenët.
Vetëm deti rreh bregdetin me dallgë pa pushuar,
Vetëm hëna porsi dele e ndarë nga kopeja
Nëpër shtigjet e reve baret e vetmuar.
Ndali çapin kopeja e ulqve
Dhe përgjon e uritur në errësirën thinjoshe.

Ku ini ju çobenë me gunat e bardha?
Ku i kini delet që blegërinin kullotave?
Ku i kini qiprat, ku këmborët si këmbana?
Ku i kini qent e staneve që ulurinin si luanë?
Murrot, balot, gudot – armiqtë tanë të vjetër?
Ku janë që t’u tregojnë me çatallet e hekurt
Se si në shesh të luftës luftohet për jetën?

Hesht në errësirë Çamëria shkretëtirë,
vetëm dallga rreh parreshtur shkëmbenjtë kryeulur
Dhe jehona e saj e gjerë nëpër natën joniane
Përzihet me ulurimen e ulqve të uritur.


U botua në revistën "Krahu i shqiponjës"
nr.2, 1997 me pseudonimin Kiman Halil Çami

Haxhi Muhaxheri: ÇAMËRIA

Haxhi Muhaxheri

ÇAMËRIA

Çamëria është
Lumë i Loteve që nuk shteron
Malli i të dëbuarve që përvelon
Kënga e Shpresës që gjallëron
Ora e lutjeve që nuk mbaron

Është ëndrra jonë e përnatshme
Amaneti i shenjtë i etërve
Emblema e krenarisë

Çamëria
Është damari i ngushtuar i atdheut
Tregimi më i drejtë për barbarinë
Plaga janë e pashëruar
Libri i papërfunduar i historisë

Çamëria
Është kodi i pazbërthyer i perëndisë

29.04.2013